درباره نمایشگاه بوسه دزدانه ١٣٩٧ به قلم جاوید رمضانی

https://www.tiwall.com/p/gallery.boose.dozdaneh

کماکان مسیله هنر و ناهنر مرزهای لغزانی را ایجاد میکند. آثار تاها حامد سواد تازه ای است بر بیانی تازه.
اینکه نقاشی چیست، در مسیر تعریف می‌گردد. و ایستگاه‌های ثابت تاریخ هنری و سبک شناسی تنها می تواند برای تببین گذشته و درگیر کردن هنرمندان بکار آید. این نام های تاریخی منظره پشت سر ماست . که امروزه به سختی میتوان گفت چراغ راه آینده است، بخصوص در دنیای هنر.
تاها حامد اینچنین جوان و پر کار، خود دلیل سرعت بالای تحول جهان تصویر زده ماست. جهانی که در حال عبور از توهم واقعیت فرم گرایانه و یا فرم واقعگرایانه است. مرزهای شهود هنر ی و عقلانیت ستیزی اقتصاد محور، وسیع تر از گذشته شده است.
نکات تامل برانگیز این کارنما را بطور خلاصه چنین میتوان شمرد، خاستگاه سیال طراحانه رنگهایی ضد طبیعت، شهود رها از تاریخ هنر، مطالعه بصری مجازی، تقلید کودکانه اسطوره ها ی جدید، امحای زمان و خاطره، من این نگاه را سبکی پوسته ای می نامم .
با مشاهده این تصاویر گویی پیازی در حال عریان شدن است در هزار لایه بدون انتها .
مجموعه بوسه دزدانه به حق عشق ممنوعی است که در پی انهدام هنر تقویم شده و آنچه در قالب تعلیم و نظریه به نقاشی امروز ما تبدیل شده، شکل گرفته. کار ماده نقاش جسارتی است که از عقل جمعی زمان گریزان میباشد.

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.